Die Irene Konsentrasiekamp was een van meer as 130  kampe wat tydens die Anglo-Boereoorlog (1899-1902), deur die Britse militêre owerheid ingerig is vir huisvesting van burgerlike persone. Die kampe was geleë in die twee Boererepublieke Transvaal (Zuid-Afrikaansche Republiek) en die Ornaje-Vrystaat, asook in die britse kolonies Natal en Kaap.

Die kampe het gedien as:

Ongeveer 4 000 vrouens en 23 000 kinders uit 'n totale boerebevolking van ongeveer 322 000 en 'n onbekende getal uit die swart bevolking het in die konsentrasie-kampe gesterf weens siektes, blootstelling, swak voorsiening van lewensmiddele en onvoldoende mediese sorg.

Die Irene Konsentrasie-kamp was op 2 November 1900 in gebruik geneem. Die Britse beleid om plase te verwoes, huise af te brand en vee dood te maak of weg te voer, het die bevolking in die kamp vinnig laat toeneem. Teen einde 1902 was daar 5400 mense in die kamp aangehou, 'n tweede terrein is suid van die Hennopsrevier ingerig en die inwoners van die kamp op Nylstroom is daarheen oorgeplaas. Die ligging van die vermeende terein vir swartes is onbekend.

Die Irenekamp Kerkhof is die begraafplaas van minstens 1041 kinders en 149 volwassenes wat in die Irene Konsentrasie-kamp gesterf het. Daar is geen gegewens beskikbaar oor die sterfsyfers in die vermeende kamp vir swartes nie.

Sien foto's van die Irenekamp Kerkhof hier.

Daar het 'n kranslegging plaas gevind op Vrydag, 31 Mei 2002, by die Irene Kampkerkhof. Die Vrede van Vereniging is herdenk op hierdie spesiale geleentheid. Die Voortrekkers het die vlagseremonie behartig, kom kyk na die foto's!